Vijfde Aardhuissymposium: “bosbouwer laat je horen!”
Voor de vijfde keer alweer organiseerde de activiteitencommissie van de KNBV in samenwerking met de Koninklijke Houtvesterij het Loo het Aardhuissymposium. In deze historische omgeving werd deze naar de toekomst gekeken: is er, wanneer de EHS is gerealiseerd, een groot natuurgebied tussen Lelystad en Vaals?
Vanuit drie invalshoeken werd naar deze toekomst gekeken: vanuit de landschapsadviseur, vanuit het Rijksbeleid en vanuit de wetenschap. En natuurlijk vanuit de zaal, die met 50 deelnemers aan dit symposium deelnamen. En zo werden het vele invalshoeken.
Op een gegeven moment in de discussie kwam bij mij op: als je al in zo’n groene zaal het presteert om over verbindingszones zo’n discussie te voeren, hoe moet het dan wel niet gaan in de brede publieksvoorlichting? Bea Claessens gaf na afloop mij het antwoord: kakofonisch.
Maar goed, terug naar het Aardhuis. Yttje Feddes, gaf als Rijksadviseur van het Landschap een aardige voorzet. Nederland kent in haar natuur een aantal “iconen”, waar het uiteindelijk wel goed mee zal gaan (komen): Waddenzee, IJsselmeer, Oostvaardersplassen, Veluwe, Rivierengebied, Pietersberg, etc. De verbindingen tussen deze iconen komen alleen tot stand als er voldoende draagvlak voor is, wat direct gekoppeld is aan een verblijfsfunctie voor de mens. Een fraaie ontwerpopgave ligt er dus te wachten. Slechts een gedifferentieerde, multifunctionele zone zal op termijn houdbaar blijken. Yttje gaf als suggestie nog mee aan de zaal om bij de ontwerpopgave niet te schromen om kennis in te brengen vanuit de bosbouw; die wordt node gemist! Vanuit de zaal werd daar uiteraard enthousiast op gereageerd, ondermeer door te wijzen op economische functies en de populierenteelt: daar is ie weer!
Cor von Meyenfeldt nam het gehoor mee door de geschiedenis van de EHS, de stand van zaken en hij schetste een aantal relevante ontwikkelingen die sinds 1990 van invloed zijn geweest op de realisatie van de EHS. Een dynamisch beeld, waarbij ondanks alles de EHS als concept overeind is gebleven. De verwerving ligt globaal op schema: met de hectares zit het dus wel goed. Maar een ander beeld wordt gegeven door de kwaliteit: er is nog sprake van grote achterstanden met betrekking tot de te bereiken kwaliteitsdoelen. Afsluitend stelde Cor: samenwerken aan hoogwaardige en samenhangende natuur voor mens en natuur blijft noodzakelijk, ook na de realisatie van de EHS in 2018!
De laatste spreker, Kees Hendriks van Alterra zoomde vooral in op de positieve werking van grote natuurgebieden, ondermeer bij klimaatveranderingen en veerkracht bij calamiteiten. Wat levert het op, zo’n groot natuurgebied? Afhankelijk van wat je er mee wilt doen: 16 miljoen potten bosbessenjam zou ook goed mogelijk zijn.
In de discussie kwamen natuurlijk de grote grazers langs, waarbij het edelhert helaas als signaalsoort wordt aangegeven. Vanuit het beleid moet nog veel duidelijk worden: Wat nu als de overkokende populatie edelherten vanuit de Oostvaardersplassen de Veluwe bereikt: Gelderland laat hen pas toe wanneer iedereen daar klaar voor is. Dat kan dus nog mooi worden!
Aan het slot van de discussie en van de middag gaf dagvoorzitter Arno Willems drie statements uit de voordrachten en discussie mee:
- Er is een uitdaging voor bosbouwers om hun professie niet te bescheiden in te zetten in de realisatie van de EHS.
- Er moet voldoende rekening worden gehouden met de impact die grote grazers zouden kunnen hebben
- Hoe moeten binnen de EHS, maar ook binnen de robuuste verbindingszones andere functies (waaronder economische) mee worden gekoppeld met de ecologische functies?
Ook na deze geanimeerde Aardhuismiddag zijn wij daar nog niet uit.
Frank Naber
Downloads
Tussen tuinkunst en wildernis. Yttje Feddes [pdf, 11 MB]
Sturing bij de ontwikkeling van natuur en landschap in Nederland, Cor von Meijenfeldt [pdf, 3.15 MB]
Een groot natuurgebied van Lelystad tot Vaals: haalbaar of illusie? Kees Hendriks
