Kijken bij collega’s: 25 jaar na de grootschalige omvorming in het Maartensdijksebos
Verslag excursie gehouden op 21 augustus 2009.
Het Maartensdijkse bos ligt op de westflank van de Utrechtse Heuvelrug. In de dekzandbodem hebben zich veldpodzolen ontwikkeld, die al vele decennia verdroogd zijn. In dit bos is honderd jaar bosgeschiedenis goed af te lezen. Op veel plaatsen staan prachtige oude grovedennen. Die zijn van de heidebebossing van rond 1900. Daarnaast is er een jongere bosgeneratie. Die generatie is ontstaan doordat in de toen 40 jarige dennen in de Tweede Wereldoorlog veel is gekapt en na de oorlog is herbebost met Douglas en lariks. Door waterwinning zijn de bossen inmiddels verdroogd.
Vanuit de Utrechts Landschap doelstelling was er de wens de bossen van ca 60% exoot, geleidelijk om te vormen naar inheems bos. Geleidelijk werkte echter niet: overal waar gaten ontstonden verjongde zich de Douglas massaal. Samen met boswachter Hans Hoogewerf besloot ik de omvorming versneld aan te pakken. Naar schatting is op deze 150 ha het aandeel exoten inmiddels van 60% naar 25% gedaald. Toch is volgens de collega’s het bosbeeld van de grootschalige omvormingskap niet vervelend. Dat komt omdat de vorige beheerder, rentmeester Jhr. de Jonge, op veel plaatsen bij de naoorlogse aanplant veel groveden als schermbomen liet staan. Schermbomen ‘houden de hoogte in het bos’. Met de verjonging van groveden met berk en hier en daar eik, ontwikkelt zich hier voor deze groeiplaats nu een waardevol bostype.
Simon Klingen
